امروز جایی از دکتر شریعتی خوندم :

وقتي نميتوني فرياد بزني، ناله نکن!! خاموش باش،قرن ها ناليدن به کجا انجاميد؟!  تو محکومي به زندگي کردن تا شاهد مرگ آرزوهاي خودت باشي !

و باز هم شریعتی که میگوید :

به من بگو نگو ، نمی گویم؛ اما نگو نفهم ، که من نمی توانم نفهمم،من می فهمم!!

.

.

و اینها در حالیست که در این بلوای تهران صدای آهنگ ساسی مانکن از ماشینی به گوش میرسد!  یعنی این طرف جزو خاموش شدگانه یا نفهمان ؟!